یادداشت:غزه؛ سمبل مقاومتی که هرگز خاموش نمیشود
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «امروز خمین» زهره براتی فعال رسانه در یادداشتی نوشت: روز غزه به عنوان نمادی فراموشنشدنی از مقاومت، پایداری و امید ثبت شده است. این روز یادآور رشادت مردمی است که در گوشهای از جهان، در برابر محاصره، جنگ و نابرابری، ایستادگی میکنند و فریاد عدالتخواهی خود را به جهانیان میرسانند.
غزه، این قطعه کوچک از خاک فلسطین، با مساحتی کمتر از ۴۰۰ کیلومتر مربع، بیش از هفت دهه است که صحنه یکی از طولانیترین و پیچیدهترین مناقشات معاصر بوده است. اما آنچه غزه را به نمادی جهانی تبدیل کرده، نه ابعاد جغرافیایی که وسعت مقاومت و عمق رنج ساکنان آن است.
غزه در طول تاریخ شاهد فراز و نشیبهای بسیاری بوده، اما از سال ۱۹۴۸ و پس از اشغال فلسطین، فصل جدیدی از رنج و مقاومت برای ساکنان آن آغاز شد. محاصره همهجانبه غزه از سال ۲۰۰۷ تاکنون، زندگی را برای نزدیک به دو میلیون نفر به چالشی روزمره تبدیل کرده است. محدودیت در تردد، کمبود دارو و تجهیزات پزشکی، بحران برق و آب آشامیدنی، و نرخ بیکاری فاجعهبار تنها بخشی از واقعیتهای زندگی در این منطقه است.
با این وجود، مردم غزه با وجود تمامی این دشواریها، هرگز روحیه مقاومت و امید به آیندهای بهتر را از دست ندادهاند. آنها در زیر باران موشکها و در میان ویرانههای خانههایشان، به زندگی ادامه میدهند، کودکانشان را به مدرسه میفرستند، کسب و کارهای کوچک راه میاندازند و به رویاهایشان میچسبند.
روز غزه تنها بزرگداشت مقاومت یک منطقه خاص نیست؛ این روز فرصتی است برای تأمل در وجدان جهانی. پرسش اینجاست که جامعه بینالمللی در قبال رنج مداوم مردم غزه چه مسئولیتی دارد؟ چگونه میتوان نقض سیستماتیک حقوق بشر در این منطقه را نادیده گرفت؟
غزه به ما یادآوری میکند که صلح واقعی تنها از مسیر عدالت میگذرد. صلحی که بر پایه نادیده گرفتن حقوق یک ملت بنا شده باشد، پایدار نخواهد بود. تجربه غزه نشان میدهد که امنیت واقعی از طریق دیوارکشی، محاصره و جنگ حاصل نمیشود، بلکه تنها در سایه احترام متقابل و رعایت حقوق بینالملل محقق میگردد.
مردم غزه در کنار مقاومت مسلحانه، اشکال مختلفی از مقاومت مدنی را نیز به نمایش گذاشتهاند. از تداوم زندگی روزمره در شرایط غیرممکن، تا حفظ کرامت انسانی در مواجهه با تحقیر سیستماتیک. این اشکال مقاومت میتواند الهامبخش همه کسانی باشد که در گوشه و کنار جهان برای عدالت و آزادی مبارزه میکنند.
روز غزه همچنین فرصتی است برای تقدیر از سازمانهای امدادی و حقوق بشری که در شرایط دشوار، به یاری مردم غزه شتافتهاند و کوشیدهاند صدای آنها را به گوش جهانیان برسانند.
اگرچه آینده غزه همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد، اما تاریخ ثابت کرده که اراده مردم همواره قویتر از دیوارها و محاصرهها است. جامعه بینالمللی نمیتواند به بیتفاوتی خود نسبت به فاجعه انسانی در غزه ادامه دهد. فشار برای لغو محاصره، احترام به حقوق بشر، و بازگشت به مذاکرات جدی برای حل مناقشه فلسطین ضرورتی اخلاقی و سیاسی است.
در روز غزه، تنها به رنج و محاصره نمیاندیشیم، بلکه قدرت روح انسانی را در مواجهه با سختیها گرامی میداریم. داستان غزه داستان امید است؛ امید به اینکه عدالت و صلح بالاخره روزی پیروز خواهند شد.
به یاد داشته باشیم که هیچ دیواری آنقدر بلند نیست که مانع از پرواز رویاهای یک ملت شود. روز غزه به ما میآموزد که حتی در تاریکترین لحظات نیز میتوان نوری از امید یافت و حتی در سختترین شرایط نیز میتوان برای عدالت و آزادی ایستادگی کرد.
دیدگاهتان را بنویسید